คืนสุดท้ายก่อนหยุดยิง ทหารไทยยอมแลกชีวิต เพื่อธงชาติจะไม่ถูกลดลงจากผืนฟ้า ตำนานบทนี้
จะไม่ใช่แค่เรื่องราวในสนามรบแต่คือมรดกแห่งความกล้าหาญ ที่จะถูกเล่าขานข้ามรุ่นข้ามวัย ในฐานะ “ผู้กล้าแห่งปราสาทตาควาย” ‘กรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์’

ค่ำคืนสุดท้ายก่อนเสียงปืนจะเงียบลง…
ท่ามกลางเงาสะบัดของธงชาติบนผืนดินที่ยังกรุ่นกลิ่นดินปืน
ลูกหลานไทยจากกรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ ได้ย่างเท้าเข้าสู่สมรภูมิ
สมทบพี่น้อง “ทหารรบพิเศษ” ที่ยืนหยัดรบไม่ถอยใน “ปราสาทตาควาย”

ศัตรูกราดกระสุนไม่เลือกชีวิต
แต่ทหารไทยเลือกจะ “ยืนหยัด” แม้รู้ว่าอาจต้องสละลมหายใจ
ก่อนเดดไลน์เที่ยงคืน…ก่อนคำว่า “หยุดยิง” จะมีผล
เสียงเครื่องบิน F-16 ฉีกฟ้า ตัดขวางเส้นเลือดใหญ่ฝ่ายตรงข้าม
ขณะที่พี่น้องทหารราบเบื้องล่าง ตะโกนสั่งใจตัวเองว่า
“แผ่นดินนี้…จะไม่ตกอยู่ในมือใคร นอกจากคนไทยเท่านั้น”

และสุดท้าย…
“ปราสาทตาควาย” ถูกยึดคืน
ด้วยเลือด ด้วยน้ำตา และด้วยหัวใจของนักรบผู้ไม่ยอมแพ้

ตำนานบทนี้…
จะไม่ใช่แค่เรื่องราวในสนามรบ
แต่คือมรดกแห่งความกล้าหาญ ที่จะถูกเล่าขานข้ามรุ่นข้ามวัย
ในฐานะ “ผู้กล้าแห่งปราสาทตาควาย”

จงอย่าปล่อยให้ชื่อของพวกเขาถูกลืม
และอย่าปล่อยให้ครอบครัวของเขาต้องอยู่อย่างเดียวดาย
เพราะคนที่ยอมแลกชีวิตเพื่อชาติ…
สมควรได้รับการดูแลด้วยเกียรติที่สุดของคำว่า “คนไทย”